|
جم بام استان بوشهر
|
||

archaeologists have traced evidence of human settlement dating back from the Palaeolithic epoch to Middle Stone Age (40,000-10,000 years ago) around the city of Jam-o Riz in Irans Bushehr province.
Tehran, Aug 27 : Iranian archaeologists have traced evidence of human settlement dating back from the Palaeolithic epoch to Middle Stone Age (40,000-10,000 years ago) around the city of Jam-o Riz in Iran's Bushehr province.
"Archaeological excavations in Jam-o Riz city in southern and northern slides of midst mountain plain resulted in discovering evidence belonging to Palaeolithic, and Middle Stone Age periods," said Abdolreza Dashtizadeh, head of archaeology team in Jam-o Riz.
He said six of the 16 prehistoric sites discovered during these excavations, enjoy a high archaeological potential and need to be studied in greater detail.
He said the team also conducted some anthropological researches in the area, which led them to conclude that the local people of this area used the stone instruments until 40 years ago.
"These researches show that the local people used a kind of flint stone, which is called Bardtash in local language, and means fire stone. It is used for making razors blades for hunting animals," Dashtizadeh said, pointing out previous studies conducted in this regard in the area.
"Before starting archaeological excavations, some geological and morphological studies were conducted in the whole area and existence of Palaeolithic evidence was already approved in the area," he said.
Dashtizadeh said the discovered prehistoric relics have now been transferred to the Palaeolithic Research Department of Iran's National Museum where Fereydoon Biglari, the director of the department, has examined them.
The City of Jam is the ninth city of Iranian southwestern province of Bushehr. It is limited to Firuzabad and Dashti from the north, to Kangan city from the south, to Mehr city of Fars province from the east, and Deir and Kangan cities from the west.
Historical and geographical evidence show the existence of Jam city from very ancient times
|
|
سجاد بهزادی بار اول که در سالیان گذشته با این خانم باستان شناس مصاحبه ای داشتم حرفها و ادعا های غیر عادی از او شنیدم. این مصاحبه که در نسیم جنوب چاپ گردید با جوابیه هایی تحقیر آمیز نیز برای این خانم همراه بود که من نیز کمی دردم گرفت. از آن جهت که این باستان شناس پیر (که البته خودش می گوید خیلی هم جوانم) چه قدر صادقانه و مشتاقانه در توهم علمی است که گویی باید تمام دنیا به احترام بایستند و او یک اتفاق بزرگ را با صدای لرزانش توجیه کند. و اما او چه می گوید." مرکز تمدن جهانی در منطقه ی جم قرار دارد" سی هزار کیلومتر حوزه کشفیات تاریخی من است مبادا کسی (میمون ها) آن را به تاراج ببرند"، " کشفیات من در این قسمت از زمین آثار بشری را تا هشتاد هزار سال در بر می گیرد" ، "کشتی نوح نیز در کوه های مورد نظر من به راحتی قابل مشاهده است " و... بالاخره از آن مصاحبه سال هاست می گذرد و مدتی یک بار باز می بینیم که نفس های این زن محقق باز هم در دعواهایی چون ورود ریس جمهور در استان ویا سازمان میراث فرهنگی و یا خبرهای نشریات سراسری و استانی و یا ادارات بی رحم و مردانه ایرانی که زنها را زیر پا له می کند (البته بهتر است بگویم پیر زنها و نه زنها ) به گوش می رسد و او از تز شگفت انگیز خود دفاع می کند و گاهی وقت ها هم از خود (" من چون زن هستم و می گویند شوهرش آمریکایی است حرفم را باور نمی کنند") بالاخره گوشه ای از این تراژدی توسط تریبون های رسمی تایید می شود. البته از زبان محققی دیگر . داستان از قرار زیر است: در پي بررسي باستانشناسي شهرستان جم و ريز در منطقه دشت ميانكوهي، به ويژه در بررسي دامنههاي جنوبي و شمالي اين منطقه، آثار دوره پارينه سنگي اين كشفيات كه بيشتر شامل ابزار سنگي مورد استفاده انسانهاي غارنشين است، تاريخ سكونت انسان در اين منطقه را به 40 هزار سال پيش ميرساند هيات باستانشناسي ايراني رد پاي 40 هزار سال سكونت انسان را در شهرستان جم و ريز شناسايي كردند. در اين بررسي ها كه براي نخستين بار است از سوي كارشناسان ايراني انجام مي شود، آثار دوره پارينه سنگي ميانه، پارينه سنگي جديد و فرا پارينه سنگي (ميان سنگي) كشف شد. گروه ميراث فرهنگي_حسن ظهوري_ براي نخستينبار در پي انجام عمليات بررسي و شناسايي از سوي هياتي متشكل از باستانشناسان ايراني، در شهرستان "جم وريز" آثار دوره پارينه سنگي تا ميان سنگي (40 تا 10 هزار سال پيش) شناسايي و كشف شد. "عبدالرضا دشتيزاده"، سرپرست هيات بررسي و شناسايي شهرستان جموريز دراينباره به ميراث خبر گفت: «ميانه، پارينه سنگي جديد و فرا پارينه سنگي (ميان سنگي) شناسايي و كشف شد. اين كشفيات كه بيشتر شامل ابزار سنگي مورد استفاده انسانهاي غارنشين است، تاريخ سكونت انسان در اين منطقه را به 40 هزار سال پيش ميرساند. پيش از اين انگليسيها بخشهاي مختلفي از استان بوشهر را مورد بررسي و شناسايي قرار داده بودند و اين نخستين هيات باستانشناسي ايراني است كه اقدام به بررسي و شناسايي در شهرستان جموريز كرده است. دشتيزاده به CHN گفت: «در پي اين بررسي 16 محوطه باستاني كشف شد كه از اين ميان 6 محوطه به علت غناي آثار مربوطه قابل كاوش است.» سرپرست هيات بررسي و شناسايي شهرستان جم و ريز افزود: «در كنار بررسيهاي باستانشناسي، مطالعاتي در زمينه مردم شناسي منطقه نيز به انجام رسانديم و متوجه شديم مردان بومي اين منطقه از استان تا 40 سال پيش از ابزار سنگي استفاده ميكردند و اين موضوع به تكميل مطالعات باستانشناسي ما كمك كرد.» دشتي زاده همچنين افزود:«پيش از آغاز بررسيهاي باستانشناسي، كل منطقه مورد مطالعات زمينشناسي و مورفولوژي قرار گرفت و پيش از شناسايي آثار غناي منطقه از نظر وجود آثار دوره پارينه سنگي آشكار شده بود.» به گفته وي آثار شناسايي شده در اين بررسي به دفتر مطالعات پارينه سنگي موزه ملي منتقل شده و توسط فريدون بيگلري، مدير اين بخش مورد مطالعه قرار گرفته است. شهرستان جم نهمين شهرستان استان بوشهر در جنوب شرقي استان بوشهر بين َ19 ُ52 طول شرقي و َ48 ُ27 تا َ15 ُ28 عرض شمالي از نصف النهار گرينويچ قرار دارد. آثار و نوشته هاي تاريخي و جغرافيايي نشان مي دهد نام جم از قدمت بسيار زيادي برخوردار است. برخي آن را به دوران پيش از ساسانيان و برخي ديگر پا را فراتر از اين گذاشته و آن را به دوران آدم ابوالبشر نسبت مي دهند. عده اي نيز جم را به جمشيد ، فرزند طهمورث ، چهارمين پادشاه پيشدادي نسبت داده اند و بر اساس داستاني اسطوره اي، جم را مركز حكومت جمشيد دانسته اند. ياقوت حموي در كتاب "معجم البلدان" آورده كه طهمورث را ده پسر بوده كه يكي از آن ها جم يا جمشيد نام داشته و به هر كدام از آنها شهري از اقليم پارس داده كه به نام خود آن هاست و جم شهري است منسوب به جمشيد شاه. اين كتاب، جم را شهري از حدود سيراف معمور و آبادان و با مردم بسيار بيان کرده است. *** خانم باستان شناس ما یعنی" بدیعه دشتی" که همه ی این سخن ها را علمی تر و در سالیان گذشته فریاد زده بود اکنون از دست همکار خود عصبانی است که چگونه از روی دست وی به خود جرات داده با عوامل آشنایی و پارتی و همین طور جنس مردانه خود کشفیاتش را به نام خود ثبت کرده است . این محقق آنقدر برافروخته می شودکه در روزنامه کیهان مورخ 1/7/1386 و شماره 18906 آقای عبدالرضا دشتی زاده را یک بی خبر از روزگاری می داند که فکر می کند دیگران بیکار نشسته تا او به سرقت علمی بپردازد و دوباره ادعاهای تاریخی بدیعه دشتی، جانی دوباره می گیرد. او می گوید این جوان از کشور هند به شکل دستوری دست به این اقدام زده است و نمی داند قلوه سنگ هایی که در دست دارد در تمام کوچه پس کوچه های جم قدیمی تر از آن یافت می شود . و حال آنچه مشخص است اینکه با تایید قسمتی از ادعا های میراث فرهنگی دیگر آن ادعا های سال های دور این خانم را نباید شوخی گرفت و بلکه بایستی بدون توجه به سن و جنسیتش و این که شوهرش چه کاره است بار دیگر تزش را مورد برسی قرار داد . او با این سن و سالی که دارد در مناطق مختلف استان بوشهر گرفته تا دانشگاه های کشور و خارج از کشور مانند کنگره بین المللی باستان شناسی خاورمیانه در کپنهاگ دانمارک2000 و لندن ( محل اقامت دایمی اش) از این تز دکتری خود دفاع کرده است و آن طور که مدعی است دفاعیه اش هیچ اعتراض علمی در بر نداشته است پس میراث فرهنگی و مسولین و محققین باستانی و تاریخ شناسان ب نگاهی دگر باره مسله را برسی کنند . | ||
شنيدم كه در خرگه ي نارسان بشد سرقتي كشف در آن مكان
گرفتند جمعي ز قطاع الطريق كه بودند با ها شريك و رفيق
فراهاني آن افسر نيك خوي به تحقيق و تهديد و با گفتگوي
رشيدي كه بود او يكي نامدار كه استاد بودي و هم استوار
گرفتند از سارقين اعتراف بگفتند از جيم تا لام و كاف
چنين گفت مذكور با استوار كه كردار ماند ز ما يادگار
شنو كارهايي كه ما كرده ايم ز سرگه موتور برق آورده ايم
ز كنگان در آهني برده ايم بسي نفع اين كار ما خورده ايم
هم از اختر و تنبك و طاهري هم از نيك خواه و هم از باقري
دولنگه كه بود مركز راه زنان نبودي كس از دست ما در امان
ز كوري حياتي نكرديم رحم نكرده كس از كار ما هيچ فهم
كنون بخت بر گشته اقبال ما كه گشتيد واقف ز اعمال ما
مكن عيب بر ما تو اي استوار كه ما جمله بوديم مردان كار
سه سال است بوده همين كار ما نبرده كسي پي ز اسرار ما
بخنديد و گفتش همي استوار كه بشنو تو حرف من اي استوار
بديدي كه آخر فتادي ببببه دام نبردي از اين كار خود هيچ كام
هر آن كس كند دزدي و فاجري فتد آخرش دست ژاندارمري
همين است رسم سراي درشت كه بندند دستان سارق به پشت
|
آب خوب و ميوه عالي از جم به سيراف مي آوردند | |
|
حاصل كار باستان شناسي در ناحيه جم منطقه سيراف بوشهر، شناسايي چند آبگير و سيستم آبرساني متعلق به دوره ساساني است. |
|
|
حاصل كار باستان شناسي در ناحيه جم منطقه سيراف بوشهر، شناسايي چند آبگير و سيستم آبرساني متعلق به دوره ساساني است. | |
مديرجهاد كشاورزي شهرستان جم استان بوشهرگفت:مطالعه طرح جامع آبخيزداري آبخوان داري شهرستان جم به پايان رسيده است.
عبدالنبي يوسفي سهشنبه در گفت وگو با خبرگزاري جمهوري اسلامي افزود: يك هزار و ۹۹۵طرح آبخيزداري و سد تغذيه مصنوعي با اعتبار ۲۶۰ميليارد ريال در طرح جامع آبخيزداري و آبخوان داري شهرستان جم پيش بيني شده است.
وي اظهارداشت: براساس اين طرح ۹۰هزار هكتار از اراضي شهرستانجم مساعد اجراي طرحهاي آبخيزداري است.
يوسفي اضافهكرد: ۳۰ميليون مترمكعب نزولات آسماني سالانه در شهرستان جم به سيلاب تبديل و از منطقه خارج ميشود كه با اجراي طرحهاي آبخيزداري مي توان از اين نعمت خدادادي به نحو مطلوب استفاده كرد.
شهرستان جم در جنوب شرق استان بوشهر از مناطق خوش آب و هوا و كشاورزي اين استان به شمار ميرود.ك/۳
| |||
|
ـ از 10 سال پيش در شوراي انرژي کشور بحث کمبود آب در منطقه جم و ريز وجود دارد، آبي که پالايشگاه کنگان ميکشد و لذا آبهاي زيرزميني رو بهکاستي ميرود. (شمس اردکاني ـ دکتراي اقتصاد انرژي ـ در مصاحبه با خبرنگار نسيمجنوب ـ شماره 167) | |||

آسیاب آبی درروستای قدیمی دایو
|
|